|
|
|
Wateronderzoek in de gemeente Maarkedal uitgevoerd in oktober 2000
I
INLEIDING 1. Inleiding Als opvolging van de wateronderzoeken die SOW-Maarkedal
in de gemeente Maarkedal organiseerde in maart 1989, juni 1992 en oktober 1996
richtten wij ook in de maand oktober van 2000 zulk een onderzoek in.
Gezien in tussentijd de TMVW (watermaatschappij) gratis
putwateronderzoeken aanbiedt in hun werkingsgebied – tenminste voor zover
zulk een onderzoek nog niet plaats vond in de voorgaande 3 jaren – konden we
deze keer niet rekenen op een gemeentelijke toelage en dienden we dieper in
onze SOW-kas te graaien om de onderzoeken aan de deelnemers aan te bieden
tegen de schappelijke prijs van 500 BEF. Wel konden we rekenen op de medewerking van het labo van
de TMVW die ons de uitslagen van onderzoeken die zij in dezelfde periode
verrichtten in de gemeente Maarkedal anoniem ter beschikking stelde. Het systeem dat TMVW toepast voor de staalnames wijkt
echter aanzienlijk af van het onze. Daar
waar zij staalnemers ter plaatse sturen met speciale recipiënten lieten wij
de deelnemers hun stalen zelf nemen, zij het wel volgens een door ons
vooropgestelde wijze. In de tabel worden de resultaten (3) van de TMVW ook
weergegeven, maar aangezien slechts een beperkt aantal zelfde parameters
onderzocht werden, zijn deze uitslagen verder niet in grafieken of
vergelijkingen opgenomen. In ons eigen onderzoek werden in totaal 60 stalen
aangeboden. (Vorige onderzoeken: 1989: 94; 1992: 16; 1996:105). 2. Ogenblik van
staalnamen De stalen werden genomen op 14 & 21 oktober 2000. De labo-onderzoeken gebeurden door laboratorium Maenhout
- Thiers te Waregem.
II
RESULTATEN Door te klikken op Tabel
krijgt u de resultaten van de onderzoeken weergegeven in tabelvorm.
De namen van de deelnemende mensen werd vervangen door een volgnummer. 1.
Lezen van de tabel Bovenaan vindt men de
normale waarden zoals ze gehanteerd werden door het laboratorium. Behalve de ph (geen eenheid)
en de hardheid (Duitse graden) zijn de metingen uitgedrukt in µEq/l
(magnesium en calcium), µg/l (ijzer) of mg/l (alle andere). Onderaan de tabel zijn de
hoogste en de laagste waarden van het onderzoek vermeld.
Ook de gemiddelden voor het gehele onderzoek, per parameter, zijn
vermeld. Het aantal (absoluut en
procentueel) normoverschrijdingen wordt aangegeven. Voor het gebruik gaat het om de waters die voor alles
gebruikt worden en daarnaast zijn het de plaatsen waar men niet over
putwater beschikt die geteld werden. Voor
verontreiniging (fysicochemisch of bacteriologisch) en voor de drinkbaarheid
zijn het steeds de slechte resultaten die opgeteld werden (verontreinigd of
ondrinkbaar); zo dient de 72% rechts onderaan de tabel wel degelijk gezien als
het percentage ondrinkbare stalen Alle waarden die de
opgegeven grenswaarden overschrijden zijn in het rood weergegeven. Hierbij
dient opgemerkt dat niet elke overschrijding van de grenswaarde een reden is
om het staal als ondrinkbaar te beschouwen.
Zo zijn de resultaten voor
hardheid (en ook voor calcium en magnesium, die er nauw mee samenhangen)
meestal boven de voorziene norm. Dit
duidt dus niet op ondrinkbaar water, maar is eerder te zien als een gevolg van
de geologische structuur van de bodem in onze streek. Bij de belangrijke waarden
ammoniak, nitrieten en nitraten worden de ideale nulwaarden in het groen
weergegeven. Voor wat nitraten betreft is
er een verdere opdeling gemaakt: tot 10mg/l staan ze op
witte achtergrond; tot 25 mg/l
op blauwe achtergrond; tot 50 mg/l op
gele achtergrond. De ‘officiële’
overschrijdingen, dus meer dan de Belgische norm van 50 mg/l wordt op
rode
achtergrond weergegeven. III BEOORDELING 1.
Nitraten Belgische norm: 50 mg/l Richtlijn van de Wereld
Gezondheid Organisatie: 25 mg/l. Zwangere en zogende vrouwen en baby’s 10 mg/l Wanneer we de resultaten in deze optiek bekijken is de
toestand natuurlijk nog heel wat minder gunstig dan nu volgens de geldende
norm blijkt. Zoals blijkt uit de bijgaande grafiek is volgens de 25 mg
norm slechts 27% aanvaardbaar, voor baby’s flesje kan slechts 17% der
putwaters door de beugel.
2. Nitrieten en
ammoniak Ook deze stoffen, die mede bepalend
zijn voor de drinkbaarheid van water, zorgen af en toe voor problemen.
De grenswaarde voor ammoniak werd 5x (= 8%) overschreden, die voor
nitrieten 6x (= 10%).
In beide gevallen is dit aanzienlijk meer dan bij het vorige onderzoek.
3.
Andere onderzochte parameters In de volgende tabel staan voor
elke parameter het gemiddelde, de hoogste en de laagste waarden.
4.
Bacteriologisch In het merendeel der gevallen
is de slechte kwaliteit van het water het gevolg van een bacteriologische
verontreiniging. Van de ondrinkbaar beoordeelde stalen was dit in 57% der gevallen te wijten aan een zuiver bacteriologische verontreiniging; voor 33% was het een overschrijding van de fysicochemische normen en in de rest van de gevallen (18%) vertoonde het water op beide vlakken tekortkomingen. De voor de hand liggende oorzaken
zijn nabijgelegen aalputten en septische putten (die onvoldoende waterdicht
zijn) en natuurlijk overmatige hoeveelheden drijfmest, die door de begroeiing
niet voldoende kunnen opgenomen worden en dan uitspoelen naar het grondwater.
5. Gebruik van het water.
Met andere woorden: bijna de helft van de mensen hangen
voor hun drinkwater louter en alleen af van de put of de bron, waarvan ze het
staal binnenbrachten. Interessant is dan ook om na te gaan hoeveel keren het
hier om ondrinkbaar beoordeeld water ging.
In dit opzicht is het resultaat zeker ongunstig te noemen, want niet
minder dan 24 keer was het water ondrinkbaar; dus: 40%
van alle onderzochte putten of bronnen bevatte ondrinkbaar water
terwijl de mensen er niet op het drinkwaternet aangesloten
zijn. Bovendien was dit in de helft van deze gevallen (12
x) dan ook (onder meer) te wijten aan fysicochemische verontreinigingen.
Met andere woorden, in die 12 gevallen (= 20%) kon het water niet
drinkbaar gemaakt worden door het te koken.
|
