1. Nitraten

De evolutie van het nitraatgehalte is weergegeven in de bijgaande grafiek, waarbij de resultaten van 1992 met enig voorbehoud moet bekeken worden aangezien er toen statistisch te weinig gegevens waren om tot een juist gemiddelde te komen.  Het betreft hier dus het gemiddelde van alle stalen in het vermelde jaar.  De lichte stijging, ingezet in 2000, gaat door.

Het gemiddelde van 2004 blijft nog steeds onder de Belgische norm.

Gezien de onderzoeken van 1996, 2000 en 2004 perfect vergelijkbaar zijn (zelfde tijdstip, zelfde methode, zelfde labo) moeten we veronderstellen dat de gemiddelde hoeveelheid nitraat in ons grondwater toegenomen is.

Hooguit dient er nog enige restrictie gemaakt voor verschillende klimaatsomstandigheden tijdens de aan de staalnames voorafgaande periode.  Deze zijn uiteraard niet weg te werken; voor de gebruikers van het water trouwens ook niet.

Het ware logisch dat in het vroege voorjaar meer uitgespoelde stoffen voorkomen in ons putwater, in de winterperiode staan er immers slechts weinig gewassen die ze kunnen opnemen.  In oktober, na de zomer hebben alle planten op het veld maximaal gebruik gemaakt van de verspreide meststoffen en zou de doorsijpeling tot in de waterputten tot zijn laagste niveau gedaald zijn.
Het continu-onderzoek dat we uitvoerden in 2001 op een bronwater uitvoerden,wees echter eerder op het tegendeel. Het toont aan dat de doorsijpeling naar de dieper gelegen grondwaterlagen een complex gegeven is, waarbij de herkomst van het opgepompte putwater niet steeds duidelijk is. Het ware verkeerd om het zonder meer te bestempelen als 'regenwater dat in de omgeving gevallen is en na dagen, weken of maanden als putwater aangeboord werd'.  Mede hierdoor zijn de verzamelde gegevens dan ook te zien als een algemene tendens, eerder dan een eng lokaal onderzoek.

2. Nitrieten en ammoniak

De evolutie van het gemiddelde van de ammoniakwaarden blijft verontrustend, ook al is dat het gevolg van enkele extreem hoge waarden (hierbij dient nog opgemerkt dat de 2 metingen die in werkelijkheid waarden hadden van >4mg/l, vermeld werden als 4mg/l, dit om louter statistische verwerkingsredenen).

3. Evolutie van de putten

3.1 Drinkbaarheid

Voor de goed te vergelijken onderzoeken van oktober 1996/2000/2004 legden we de resultaten van terugkerende putwaters naast mekaar.
24 waters uit 1996 werden weer aangeboden in 2000 en daarvan zijn er nog 12 weer te vinden in het onderzoek van 2004.

Voor de beoordeling steunen we hierbij enkel op de fysicochemische resultaten, m.a.w. als drinkbaar bestempelde stalen werden mogelijk wel voor bacteriologische verontreiniging afgekeurd.

De tendens is allesbehalve gunstig te noemen.

3.2 Nitraten/nitrieten/ammoniak

Voor de 3 belangrijke fysicochemische parameters (ammoniak, nitrieten en nitraten) voor 14 putwaters die zowel in 2000 als in 2004 onderzocht werden maakten we de vergelijking.

In bijgaande tabel worden de verschillen voor deze 3 stoffen weergegeven, waarbij toenemende waarden op oranje achtergrond staan en dalende waarden op groene.  Onveranderde waarden staan op gele achtergrond. Algemeen gezien is er meer achteruit- dan vooruitgang.Onderaan de tabel wordt het gemiddelde gemaakt van deze verschillen tussen beide jaren. Daar nog onder staan het aantal keren vermeld dat de toestand verslechterde of verbeterde.Gezien we hier nu spreken over perfect vergelijkbare onderzoeken (water uit dezelfde putten) is de eerder gemaakte conclusie dat ons putwater er qua fysicochemische verontreiniging op achteruitgaat onontkoombaar.

Voor de 12 waters die ook in 1996 onderzocht werd trokken we de vergelijking nog wat door (zie grafiekjes van 3 jaar)

[Home] [Activiteiten] [Artikels] [Wateronderzoek] [Foto's] [Archief] [Contacteer ons]