Open natuurtuinen-dag in Schorisse en Horebeke op 15 mei 2011

Bezoek de tuin van Eden

Milieufront Omer Wattez (MOW) laat u op zondag 15 mei een kijkje nemen in vier natuur- of wilde tuinen:  drie in Schorisse en één in Horebeke.  U kiest zelf of u er één of meer wil bezoeken, maar als u de vier tuinen per fiets bezoekt, kunt u een prijs winnen. In elke tuin krijgt u een plan om naar de volgende tuin te gaan, uitleg en een verfrissing. MOW hoopt dat het stralend weer zal zijn, maar mocht het tegenvallen, dan zal een bezoek aan de natuurtuinen even boeiend en inspirerend zijn.

Dit zeggen de tuineigenaars over hun wilde tuin:

De Aarde beter achterlaten dan toen we d’r in kwamen

Ronny: “Ik vind dat we de Aarde beter moeten achter laten dan toen we d'r in kwamen. Ik ben dan ook al mijn hele leven aan ’t zaaien en  biotopen aan 't creëren voor allerlei plantjes en beestjes... Ons stukje Aarde,  onze tuin, probeer ik zo bio-divers als mogelijk te hebben.

Toen we hier 23 jaar geleden kwamen wonen, plantte ik onmiddellijk een stukje bos aan met boompjes die ik mee verhuisd heb en verder een houtkant rondom het terrein en hoogstammige fruitbomen. In de loop der jaren ruimden onze groentetuin en de boomgaard-huisweide plaats voor onze bostuin. Wat later kochten we nog een perceel grasland aan de overkant van de straat aan. Ook daar zette ik een houtkant,  lange hagen en een stukje bos. In de loop der jaren veranderde de weide in steeds meer bosjes, een grote poel, wandelpaadjes...

Onze tuin blijft evolueren, precies zoals de natuur nooit "af" is. Verandering is leven. Ik ben nog bezig met aanpassingen. Er komt een Sleedoornstruweel voor de Sleedoornpage en meer Sporkehout in de hoop dat de Citroenvlinder terugkomt. Alle zaailingen die overal opschieten moeten een plaatsje krijgen. Ik hoop dat we gauw nog een stuk grond bij kunnen kopen. En mocht ik er morgen niet meer zijn, dan kan onze tuin gerust zijn eigen weg gaan. Een natuurtuin of wilde tuin vindt zelf zijn evenwicht. Zo zie ik het graag.”

Ik laat de natuur voor mij werken

Dirk C.: “Ik sta al sinds mijn kindertijd in bewondering voor de natuur en ik heb een broertje dood aan arbeidsintensief en lawaaierig tuinieren. Daarom laat ik de natuur voor mij werken. Zo naturel krijg ik het nooit op eigen kracht. Ik steek alleen een handje toe. Als het gras te hoog staat, maai ik het af met de zeis. In ruil krijg ik spontaan orchissen op die plek.

Ik ben uitgegaan van een bestaande aangelegde tuin achter een rijwoning. Ik heb met enkele natuurlijke elementen zoals een houtkant en hagen een nieuwe structuur aangebracht in de lange, nogal smalle tuin. Ik wilde het waardevolle zoals het leifruit en de bessenstruiken behouden. De rozenstruiken mochten verwilderen. Dan heb ik bomen en kruiden bijgezet.  Andere kruiden zoals zevenblad en netels, die in onze streek voorkomen, houd ik onder controle. Wij gebruiken ook veel van onze natuurlijke planten in de keuken en huisapotheek.

In mijn tuin gaat niets verloren. Bladeren worden humus, tuin- en keukenafval gaan op de composthoop en verteren met behulp van veel kleine beestjes. Het hout van de hagen en heggen dient als brandhout voor onze houtkachel. Mijn tuin blijft mij verrassen; hij zal nooit af zijn zoals een aangelegde tuin. Er valt altijd iets te beleven.”

Een boek inspireerde mij

Dirk VdB.: “Het boek “De wilde tuin” van Wullaert heeft mijn interesse voor een natuurtuin gewekt. Ik had mijn huis met veel tuin al gekocht, toen ik nog niet zo met natuur bezig was. Door het boek gingen mijn ogen open voor een weinig arbeidsintensieve tuin met een mooi, natuurlijk resultaat. Heel inspirerend in het boek is dat je leert meedenken met de natuur. Je begint de natuur niet tegen te werken door kost wat kost planten te zetten die het op dat soort grond niet goed doen.

Ik heb in mijn tuin eerst structuur aangebracht door te plannen waar de hoogstamboomgaard  en het open stuk moesten komen. Waar mochten de bomen doorgroeien? Ik wil namelijk de bomen niet toppen of verminken, zoals je zo vaak ziet gebeuren. Waar mocht het open blijven? Daar zouden ezels komen. Het is boeiend om zien wat de ezels aanvreten en wat ze laten staan. Zij creëren mee onze tuin. Ik wilde ook een stuk gras voor de kinderen. Tot slot heb ik een natuurlijke bron afgeleid naar een poel. Eerst zat er geen leven in, maar nu leven er amfibieën en vliegen de libellen af en aan. Als je weet dat een libellenlarve vijf jaar nodig heeft om volwassen te worden…

De ecologische of natuurwaarde van een wilde tuin neemt toe met de jaren. De bomen groeien, er komt hier en daar een spleet of een holte in. De klimplanten vormen een biotoop op zich. Daar wordt het interessant voor sommige dieren. Er komt alsmaar meer leven in onze tuin.”

Uit respect voor het milieu

Filip en Karen: “Wij hebben voor de aanleg van onze tuin bij ons nieuwbouwhuis resoluut voor een bio-tuin gekozen, want respect voor het milieu is ons met de papfles ingegeven. We wilden de natuur omarmen in onze tuin. Zo slaan we drie vliegen in één klap: een natuurtuin is zeer onderhoudsvriendelijk, zodat we meer tijd voor onze kinderen en onze leuke activiteiten hebben. De streekeigen planten voelen zich in hun sas en vragen minder onderhoud dan de vreemde variëteiten én we hebben we veel biodiversiteit in onze tuin. Op die manier dragen we ons steentje bij tot het behoud van de natuurlijke soortenrijkdom en doen we regelmatig verrassende waarnemingen in de tuin. Laatst nog kregen we een groepje distelvinken op de kaardenbol.

Onze bio-groentetuin geeft ons gezonde groenten en vruchten. Bio-groenten zijn lekkerder en gezonder. Ook op dat punt genieten we volop van de voordelen van een natuurtuin.

Bij de aanleg van onze tuin hebben we het hele perceel ingedeeld in een aantal zones met moestuin, bos, hooilandje, boomgaard, grasveld. Dan hebben we een selectie gemaakt van de geschikte planten en opbouw. We hebben daarbij overlegd met een tuinkenner. Nadien kwam de plantfase. Daarvoor hebben we telkens het juiste seizoen afgewacht.

Onze natuurtuin is net als de natuur nooit af. Sinds vorig jaar hebben we in het hooilandje orchissen staan. Dat is het resultaat van de jaarlijkse verschraling die we consequent toepassen. Onze tuin ziet er elk jaar een beetje anders uit omdat hij de kans krijgt om zich te ontwikkelen op zijn ritme. Wij zelf zitten ook niet stil. Zo wilden we  een amfibieënpoel in onze tuin. Dat hebben we handmatig gegraven. Dat water leven is, hebben we ondertussen gezien, want we hadden al vlug kikkers en salamanders en de vogels komen zich baden en tegoed doen aan het water.

We genieten elke dag van onze natuurtuin.”

Gepubliceerd: Info Maarkedal 04/2011